Visual acuity in children with congenital changes in the organ of vision

Proces widzenia jest złożonym cyklem przemian o różnym charakterze, który w warunkach prawidłowych rozwija się w pierwszych miesiącach życia dziecka oraz utrwala i doskonali w kolejnych latach.Noworodek rodzi się z bezwzględnym odruchem widzenia światła.W miarę dojrzewania narządu wzroku, przebiegającego równolegle z rozwojem psychofizycznym dziecka, wykształca się i doskonali widzenie obuoczne.Na dobre widzenie wpływa nie tylko sprawny stan narządu wzroku, lecz także inne czynniki, takie jak rozwój ogólny dziecka, jego predyspozycje psychiczne, warunki środowiskowe [1].W procesie widzenia uczestniczą gałki oczne i pozagałkowe struktury anatomiczne, związane z poszczególnymi odcinkami narządu wzroku, czyli aparatu ochronnego oka, gałki ocznej (przedniego i tylnego odcinka), oczodołu, drogi wzrokowej z ośrodkami korowymi mózgu.Promienie świetlne przenikające ze świata zewnętrznego przez źrenicę i przezroczyste ośrodki optyczne ogniskują się na siatkówce, ulegając przemianom fizykochemicznym i biochemicznym w odpowiednich warstwach komórek siatkówki i w nerwie wzrokowym.Następnym etapem jest przetworzenie uzyskanej energii w wyładowania elektryczne w korze mózgowej i ich przekształcenie w bodźce nerwowe.Tok przemian zapoczątkowany pobudzeniem świetlnym siatkówki prowadzi do tworzenia się obrazów świata rzeczywistego i jego odbioru przez dziecko.W rezultacie powstaje i doskonali się fizjologiczne jednoczesne pojedyncze widzenie obuoczne (stereoskopia), zapewniając autonomiczne i wysokiej jakości życie codzienne, naukę szkolną, komfort wyboru kształcenia i zawodu oraz prawidłowe relacje w kontaktach społecznych [2].Przemiany te mogą być zakłócone przez wrodzone nieprawidłowości rozwojowe, które obejmują dowolne części tego narządu zmysłu i powodują obniżenie ostrości wzroku, a nawet utratę widzenia.W pracy przedstawiono wybrane zmiany wrodzone w narządzie wzroku u dzieci, wpływające na stan widzenia, spotykane nie tak rzadko w okulistycznej praktyce klinicznej.Wrodzone opadnięcie powieki (ptosis) jest jedną z takich przyczyn [3].Odnosi się do jednostronnego lub obustronnego opadnięcia górnej powieki, powodującego zwężenie szpary powiekowej i przesłonięcie przez powiekę źrenicy, częściowe lub całkowite.Nawet najwęższa szpara powiekowa pozwala na zachowanie widzenia, choć w znacznie ograniczonym zakresie.Rozwojowe opadnięcie powieki jest widoczne od urodzenia lub ujawnia się w pierwszym roku życia.Wada jest stosunkowo rzadka w porównaniu z innymi wrodzonymi okulopatiami.Całkowita częstość występowania wrodzonego opadnięcia powieki w populacji ogólnej wynosi 0,18-1,41% [4].Mimo że jest to zasadniczo choroba niepostępująca, może powodować problemy czynnościowe, estetyczne i psychospołeczne u dzieci.Zeng i wsp.wskazują na znaczenie tej wady, szczególnie jednostronnej, na rozwój gałki ocznej i powstanie następczego niedowidzenia (amblyopia) o charakterze organicznym [4].Niedowidzenie przerywa prawidłowy rozwój szlaku wzrokowego i nieleczone utrzymuje się w wieku dorosłym, przyczyniając się do inwalidztwa wzrokowego ograniczającego możliwości wyboru zawodu i pracy, oraz może stwarzać utrudnienia w innych dziedzinach życia.Niedowidzenie występuje u około 2-5% ogólnej populacji i jest najczęstszą przyczyną niepełnosprawności wzrokowej u dzieci, którą można wyeliminować przez wczesne rozpo-STRESZCZENIE W pracy przedstawiono najczęściej spotykane w okulistyce dziecięcej zaburzenia wrodzone, obniżające ostrość wzroku.Omówiono spadek ostrości widzenia spowodowany opadniętą powieką, niedrożnością dróg łzowych, stwardnieniem rogówki, zaćmą i innymi anomaliami związanymi z soczewką oraz patologiami wrodzonymi w nerwie wzrokowym i siatkówce.Przedstawiono diagnostykę i możliwości leczenia tych nieprawidłowości.

Fetched live from OpenAlex and de-inverted. Abstracts are not stored in this database: the inverted indexes are 8.6 GB of the frame’s 9.3 GB of text, and the host has 13 GB free.